12-YUSUF:
1 - Elif, Lm, R. Iste bunlar sana o aik seik kitabin yetleridir. 
2 - Muhakkak ki, biz onu anlayasiniz diye Arapa bir kitap olarak indirdik. 
3 - Sana bu Kur'n'i vahyetmekle biz, sana kissalarin en gzelini anlatiyoruz. Gerek su ki, daha nce senin bundan hi haberin yoktu. 
4 - Hani bir vakitler Yusuf, babasina demisti ki: "Babacigim, ben ryada onbir yildizla gnesi ve ayi bana secde ederken grdm." 
5 - (Babasi) "Yavrucugum! "dedi, "ryani kardeslerine anlatma. Sonra sana bir tuzak kurarlar. nk seytan insanin aika dsmanidir." 
6 - "Ve iste byle, Rabbin seni seecek ve sana rya tabirinden bilgiler gretecek. Bundan nce atalarin Ibrahim'e ve Ishak'a tamamladigi gibi, nimetini hem sana, hem de Yakup soyuna tamamlayacaktir. Muhakkak ki, Rabbin almdir, hakmdir." 
7 - Andolsun ki, Yusuf ve kardesleri kissasinda soranlara ibret alacak yetler vardir. 
8 - Hani demislerdi ki: "Yusuf ve kardesi (Bnyamin) babamiza bizden daha sevgili, biz ise gl ve tutkun bir grubuz. Dogrusu, babamiz belli ki, ok aik bir yanilgi iindedir." 
9 - "Yusuf'u ldrn, ya da bir yere atin ki, babanizin yz (sevgisi) size kalsin, sonra yine salih bir kavim olursunuz." 
10 - Ilerinden bir sz sahibi syle dedi: "Yusuf'u ldrmeyin, bir kuyunun dibine birakin da ordan geen kafilenin biri onu bulup alsin. Eger yapacaksaniz byle yapin."
11 - Dediler ki: "Ey babamiz! Sen bize Yusuf iin neden gvenmiyorsun? Halbuki biz onun iyiligini istiyoruz." 
12 - "Yarin onu bizimle beraber gnder de gezsin, oynasin. Kesinlikle biz onu koruruz."
13 - Babalari dedi ki: "Onu gtrmeniz beni zer, korkarim ki onu kurt yer de sizin haberiniz bile olmaz." 
14 - Dediler ki: "Vallahi biz byle gl kuvvetli bir topluluk iken, buna ragmen onu kurt yerse, o zaman biz kesinlikle hsrana ugrayanlardan olmus oluruz." 
15 - Nihayet kardesleri, Yusuf'u alip gtrdler ve kuyunun dibine birakmaya topluca karar verdiler. Biz de ona syle vahyettik: "Andolsun ki, sen onlara ilerde hi beklemedikleri bir sirada bu yaptiklarini haber vereceksin". 
16 - Ve yatsi vakti, aglayarak babalarina geldiler.
17 - Dediler ki: "Ey babamiz! Biz gittik, aramizda yaris yapiyorduk. Yusuf'u da esyamizin yanina birakmistik. Bir de baktik ki, onu kurt yemis. su anda biz dogru da sylesek, yine de sen bize inanacak degilsin." 
18 - Bir de gmleginin zerinde yalandan bir kan getirmislerdi. Babalari dedi ki: "Hayir, nefisleriniz aldatmis da size bir is yaptirtmis. Artik bana gzel bir sabir gerekiyor. Bu anlattiklariniza karsilik yardimina siginilacak olan ancak Allah'dir." 
19 - Daha sonra bir kafile gelmis, sucularini da gndermislerdi. Vardi, kovasini kuyuya saldi, "Mjde hey, mjde! Iste bir ocuk!" dedi. Ve onu satilik bir mal olarak gizleyip korudular. Allah ise onlarin ne yapacaklarini biliyordu.
20 - Ve onu dsk bir degerle birka dirheme sattilar. Ona fazla nem vermemislerdi. 
21 - Onu satin alan Misirli, esine dedi ki: "Buna gzel bak. Bize faydali olabilir, ya da evlat ediniriz." Yusuf'u bylece oraya yerlestirdik. Ona ryalarin tabirini de grettik. Allah emrinde galiptir. Fakat insanlarin ogu bunu bilmezler.
22 - O, tam erginlik agina gelince, kendisine ilim ve hkm verdik. Iste biz, gzel is yapanlari byle mkafatlandiririz.
23 - Derken, evinde bulundugu hanim, onun nefsinden murad alip yararlanmak istedi. Kapilari kilitledi ve "Haydi beri gel!" dedi. Yusuf: "Allah'a siginirim! Muhakkak ki, o (kocan), benim efendim, bana ok gzel bakti. Dogrusu zalimler hi iflah olmazlar" dedi. 
24 - O hanim, ona gerekten niyeti bozmustu. Eger Rabbinin burhanini grmese idi. Yusuf da ona zenip gitmisti. Aslinda ondan fuhsu ve fenaligi uzak tutalim diye byle olmustu. nk o bizim ihlasa erdirilmis kullarimizdan biriydi. 
25 - Ikisi de kapiya kostular. Hanim, onun gmlegini arkadan yirtti. Ve kapinin yaninda hanimin efendisiyle karsi karsiya geldiler. Hanim hemen dedi ki: "Senin esine fenalik yapmak isteyenin cezasi, zindana atilmaktan veya aci bir azaba ugratilmaktan baska ne olabilir?" 
26 - Yusuf: "kendisi benden yararlanmak istedi" dedi. Hanimin akrabasindan biri de syle sahitlik etti: "Eger gmlegi nden yirtilmis ise hanim dogru sylemistir, o zaman bu, yalancilardandir." 
27 - "Yok eger gmlegi arkadan yirtilmis ise hanim yalan sylemistir, o zaman bu dogru syleyenlerdendir."
28 - Ne zaman ki, gmlegin arkadan yirtilmis oldugunu grd, o zaman dedi ki: "Bu is, siz kadinlarin tuzagindandir. Gerekten de sizin tuzaginiz ok byktr". 
29 - "Yusuf! Sakin sen bundan bahsetme! Kadin! Sen de gnahindan dolayi istigfar et. Sen gerekten gnahkarlardan oldun". 
30 - Sehirde bazi kadinlar da "Azizin karisi, delikanlisindan murad almaya kalkmis, sevgi yregini yakip kavuruyormus, gryoruz ki, kadin ildirmis besbelli..." dediler. 
31 - Azizin karisi, onlarin gizliden gizliye dedikodu yaydiklarini isitince, onlara daveti gnderdi ve onlara mkellef bir sofra hazirladi. Her birine bir biak verdi, beri taraftan da Yusuf'a "ik karsilarina" dedi. Grr grmez hepsi onu gzlerinde ok byttler ve (saskinlikla) ellerini kestiler. Dediler ki: "Hs! Allah iin, bu bir insan degil, olsa olsa yce bir melektir." 
32 - "Iste" dedi, "bu grdgnz, beni hakkinda kinadiginiz (gentir). Yemin ederim ki, ben bunun nefsinden yararlanmak istedim de o, namuslu davrandi. Yine yemin ederim ki, emrimi yerine getirmezse, muhakkak zindana atilacak ve kesinlikle zelillerden olacaktir". 
33 - Yusuf dedi ki: "Ey Rabbim! Zindan bana, bunlarin beni davet ettikleri seyden daha sevimlidir. Eger sen, bu kadinlarin tuzaklarini benden uzak tutmazsan, ben onlarin tuzagina dserim ve cahillik edenlerden olurum". 
34 - Bunun zerine Rabbi, onun duasini kabul buyurdu da ondan onlarin tuzaklarini bertaraf etti. Muhakkak ki O, evet O, hakkiyle isiten, hakkiyle bilendir. 
35 - Bu kadar delili grdkleri halde, sonra yine de Yusuf'u bir sre iin zindana atma dsncesi agir basti. 
36 - Zindana onunla birlikte iki delikanli daha girdi. Birisi dedi ki: "Ryada kendimi sarap sikarken grdm". teki de dedi ki: "Ben de basimin stnde ekmek tasidigimi, kuslarin da ondan yedigini grdm. Bize bunun yorumunu haber ver. nk biz seni iyilik edenlerden gryoruz." 
37 - Yusuf dedi ki: "Size yiyecek olarak verilecek bir yemek gelmeden nce onun tabirini size bildiririm. Bu, Rabbimin bana grettigi ilimlerdendir. nk ben Allah'a inanmayan ve ahireti inkr eden bir kavmin dinini terkettim." 
38 - "Atalarim Ibrahim, Ishak ve Yakub'un dinine uydum. Bizim, Allah'a hibir seyi ortak tutmamiz olmaz. Bu, bize ve insanlara Allah'in bir lutfudur. Fakat insanlarin ogu skretmezler." 
39 - "Ey benim zindan arkadaslarim! Ayri ayri birok tanrilar mi daha hayirli, yoksa herseye hakim ve galip olan bir tek Allah mi?" 
40 - "Sizin Allah'i birakip da o taptiklariniz, sizin ve atalarinizin uydurdugu birtakim isimlerden baska bir sey degildir. Bunlara tapmaniz iin Allah hibir delil indirmis degildir. Hkm ancak Allah'a aittir: O, size, kendisinden baskasina tapmamanizi emretti. Iste dosdogru din budur. Fakat insanlarin ogu bunu bilmezler." 
41 - "Ey benim zindan arkadaslarim! Biriniz efendisine yine sarap sunacak. Digeri de asilacak, kuslar basindan yiyecekler. Iste grenmek istediginiz is bylece halloldu." 
42 - Yusuf, hapisten kurtulacagina inandigi o ikiden birine dedi ki: "Beni efendinin yaninda an". (Benden sz et ki, beni kurtarsin). Fakat Seytan, ona, efendisinin yaninda anmayi unutturdu. Bu yzden Yusuf, daha yillarca zindanda kaldi. 
43 - Bir gn melik (hkmdar) dedi ki: "Ben ryamda yedi ciliz inegin yedi semiz inegi yedigini ve yedi yesil basakla yedi kuru basak gryorum. Ey ileri gelenler! Siz rya tabir edebiliyorsaniz benim bu ryamin tabirini bana bildirin." 
44 - Dediler ki: "Rya dedigin sey karmakarisik hayallerdir. Biz ise byle karisik hayallerin yorumunu bilemeyiz." 
45 - O ikiden kurtulmus olani nice zamandan sonra hatirladi da dedi ki: "Ben size o ryanin tabirini haber veririm, hemen beni gnderin." 
46 - "Ey Yusuf, ey dogru szl! Bize sunu hallet: Yedi semiz inegi, yedi ciliz inek yiyor. Ve yedi yesil basakla diger yedi kuru basak. Umarim ki, o insanlara dogru cevap ile dnerim, onlar da (senin kadrini) bilirler." 
47 - Dedi ki: "Yedi sene eskisi gibi ekeceksiniz, bitiklerinizi basaginda birakiniz, biraz yiyeceginizden baska. " 
48 - "Sonra onun arkasindan yedi kurak sene gelecek, nceki biriktirdiklerinizin biraz saklayacaginizdan baskasini yiyip bitirecek." 
49 - "Sonra da onun arkasindan yagisli bir sene gelecek ki, halk onda sikintidan kurtulacak, (zm, zeytin gibi mahslleri) sikip faydalanacak." 
50 - O hkmdar "Onu bana getirin" dedi. Emir zerine Yusuf'a gnderilen adam yanina gelince, Yusuf ona dedi ki: "Haydi efendine geri dn de, ona sor bakalim, o ellerini kesen kadinlarin maksatlari ne imis? Hi sphe yok ki, Rabbim, onlarin oyunlarini ok iyi bilir." 
51 - Hkmdar, o kadinlara "Derdiniz neydi ki, o vakit Yusuf'un nefsinden murad almaya kalktiniz?" dedi. Onlar "Hs, Allah iin, biz onun aleyhinde hibir fenalik bilmiyoruz" dediler. Aziz'in, karisi da: "Simdi hak ve hakikat oldugu gibi ortaya ikti. Aslinda onun nefsinden ben murad almak istedim. O ise seksiz sphesiz dogrulardandir" dedi. 
52 - (Yusuf dedi ki): Iste bu sunun iindir: Bilsin ki, ben ona arkasindan hainlik etmedim. Gerekten Allah hainlerin hilesini basariya ulastirmaz. 
53 - Ben yine de nefsimi temize ikarmiyorum. nk nefis siddetle ktlg emreder. Ancak Rabbimin rahmetiyle yarligadigi mstesna. Muhakkak ki, Rabbim bagislayici ve merhametlidir. 
54 - Hkmdar dedi ki: "Onu bana getirin, kendime tahsis edeyim." Sonra onunla konusunca da: "Sen bugn yanimizda gerekten byk bir mevki sahibisin, gvenilir birisin" dedi. 
55 - O da, ona dedi ki: "Beni bu lkenin hazineleri zerine getir. nk iyi korurum, iyi bilirim." 
56 - Ve iste biz bylece Yusuf'u o yerde temkin ettik (yerlestirdik). Neresinde isterse orada makam tutuyordu. Biz rahmetimizi diledigimize nasip ederiz. Ve iyilik edenlerin mkafatini zayi etmeyiz. 
57 - Iman edip takva yolunu tutanlar iin elbette ahiret mkafati daha hayirlidir. 
58 - (Bir gn) Yusuf'un kardesleri ikageldiler ve onun yanina girdiler. O, onlari grr grmez tanidi, oysa onlar onu taniyamamislardi. 
59 - Ne zaman ki onlarin btn hazirliklarini tamamladi, o zaman dedi ki: "Babanizdan olan br kardesinizi de bana getirin. Gryorsunuz ya, ben legi tam lyorum ve ben konukseverlerin en hayirlisiyim." 
60 - "Siz eger onu bana getirmezseniz, bir daha size hi kile yok, (bir lek bile zahire alamazsiniz) yanima da yaklasmayin". 
61 - Dediler ki: "Onun iin babasindan izin almaya alisacagiz. Her hl krda bunu yapacagz."
62 - Yusuf bir taraftan da adamlarina tenbih etti: "Sermayelerini yklerinin iine koyuverin, belki ailelerinin yanina dnnce farkina varirlar ve belki yine gelirler" dedi. 
63 - Bylece dnp babalarina geldikleri vakit, dediler ki: "Ey babamiz! Bizden lek menedildi (bize zahire verilmeyecek). Bu kere kardesimizi de bizimle gnder ki, lek alabilelim. Biz onu kesinlikle koruyacagiz."
64 - Babalari dedi ki: "Ben onu size nasil emanet ederim? Ya bundan nce kardesini emanet ettigimde olan gibi olursa! En hayirli koruyucu Allah'dir ve O, merhamet edenlerin en merhametlisidir." 
65 - Derken yklerini atilar ve sermayelerini kendilerine geri verilmis olarak buldular. Dediler ki: "Ey babamiz! Daha ne isteriz? Iste sermayelerimiz de bize iade edilmis. Bununla yine ailemize zahire alir getiririz, kardesimizi de koruruz, stelik bir yk daha fazla zahire aliriz. Zaten bu aldigimiz pek az bir zahiredir." 
66 - Babalari dedi ki: "Hepiniz aresiz kalmadika onu bana mutlaka getireceginize dair Allah'dan bir yemin vermedike, onu, kesinlikle sizinle gndermem". Onlar da Allah'a and ierek babalarina sz verince, babalari dedi ki: "Bu sylediklerinize Allah vekildir". 
67 - Ve dedi ki: "Ey yavrularim! (sehre) hepiniz bir kapidan girmeyin de ayri ayri kapilardan girin. Geri ben ne yapsam, Allah'in takdirini sizden engelleyemem. Hkm yalnizca Allah'indir. Onun iin btn tevekkl edenler O'na tevekkl etmelidirler." 
68 - Ne zaman ki, sehre vardilar, o zaman babalarinin kendilerine emrettigi sekilde girdiler. (Geri bu sekilde girmeleri) onlar hakinda Allah'in takdir ettigi hibir seyi nleyemezdi, bu sadece Yakub'un iinden geirdigi bir istegin yerine getirilmesi oldu. Sphesiz o, ilim sahibiydi, nk ona biz gretmistik. Fakat insanlarin ogu bunu bilmezler. 
69 - Yusuf'un yanina girdikleri vakit, o, kardesini (Bnyamin'i) yaninda alikoydu. Dedi ki: "Bilesin, ben, senin kardesinim! Iste bundan dolayi onlarin yapacaklarina sakin zlme!" 
70 - Sonra onlarin btn hazirliklarini grnce, su kabini kardesinin yknn iine koydu. Sonra bir tellal syle bagirdi: "Hey kervan! Siz hirsizsiniz, hirsiz!"
71 - Bunlara dndler de dediler ki: "Ne ariyorsunuz? 
72 - Onlar da dediler ki: "Hkmdarin su kabini ariyoruz. Onu bulup getirene bir yk zahire var. stelik o tas bana zimmetlidir". 
73 - "Allah'a yemin ederiz ki," dediler, "Muhakkak siz de anlamissinizdir ya, biz buraya fesat ikarmak iin gelmedik. Biz hirsiz da degiliz." 
74 - "Peki yalanci ikarsaniz onun (hirsizlik edenin) cezasi nedir?" dediler. 
75 - "Kimin yknde ikarsa, o kendisi onun cezasidir. Biz zalimlere iste byle ceza veririz." 
76 - Bunun zerine Yusuf, kardesinin esyalarindan nce onlarin esyalarini aramaya basladi. Sonra su kabini kardesinin yknn iinden ikardi. Iste Yusuf'a biz byle bir oyun grettik. Melikin kanunlarina gre, kardesini alikoymasina imkan yoktu. Ancak Allah dilerse o baska. Biz diledigimizi derecelerle ykseltiriz. Ve her bilgi sahibinin stnde bir baska bilen vardir.
77 - Dediler ki: "Eger o almissa, daha nce bunun kardesi de almisti". O vakit Yusuf bunu iine atti, onlara hi belli etmeden: "Siz ok fena bir mevkidesiniz, ne sifat verdiginizi Allah ok iyi biliyor" dedi. 
78 - Dediler ki: "Ey vezir! Emin ol ki, bunun ok yasli bir babasi var. Onun iin yerine birimizi al. Gerekten de biz seni iyilik edenlerden gryoruz."
79 - O dedi ki: "Esyamizi yaninda buldugumuzdan baskasini tutuklamaktan Allah korusun. nk yle yaparsak zalimlerden oluruz."
80 - Ne zaman ki, onlar, onu kurtarmaktan mit kestiler, o zaman fisildasarak oradan uzaklastilar. Bykleri dedi ki: "Babanizin sizden Allah adina ahit aldigini ve daha nce Yusuf konusunda ettiginiz kusuru bilmiyor musunuz? Babam bana izin verinceye veya Allah hakkimda bir hkm verinceye kadar ben artik burdan ayrilmam. Allah, hkm verenlerin en hayirlisidir." 
81 - "Siz dnn de babaniza deyin ki: Ey babamiz! Inan ki, oglun hirsizlik yapti. Biz ancak bildigimize sahitlik ediyoruz. Yoksa gaybin bekileri degiliz." 
82 - "Hem orada bulundugumuz sehir halkina, hem iinde bulundugumuz kervana sor. Ve emin ol ki, biz kesinlikle dogru sylyoruz." 
83 - Babalari dedi ki: "Hayir, sizi nefisleriniz altadip bir ise srklemis. Artik bana gzel gzel sabretmek dsyor. Belki Allah hepsini birden bana geri getirir. nk O, her seyi bilir, hkm ve hikmet sahibidir." 
84 - Ve onlardan yz evirdi de: "Ey Yusuf'un atesi, yetti artik, yetti!" dedi. Ve zntden gzlerine ak dst. Artik yutkunuyor da yutkunuyordu. 
85 - Dediler ki: "Hl Yusuf'u sayiklayip duruyorsun. Allah'a yemin ederiz ki, sonunda eriyip gideceksin, tkenip helak olacaksin. Hayret dogrusu!" 
86 - Dedi ki: "Ben hznm, kederimi ancak Allah'a sikayet ederim ve Allah tarafindan sizin bilmediginiz seyleri de bilirim." 
87 - "Ey ogullarim, gidin, Yusuf'u ve kardesini arastirin. Allah'in rahmetinden mit kesmeyin; zira kfir kavimden baskasi Allah'in rahmetinden mit kesmez." 
88 - Sonra (Misir'a gidip) onun huzuruna girince, dediler ki: "Ey sanli vezir! Biz ve oluk ocugumuz sikinti iindeyiz. Pek az bir sermaye ile geldik. Sen bize yine lek (zahire) ver, ayrica sadaka da ihsan eyle. nk Allah sadaka verenleri muhakkak mkafatlandirir." 
89 - O dedi ki: "Siz cahilliginizde Yusuf'a ve kardesine ne yaptiginizi biliyor musunuz?"
90 - Onlar "Yoksa sen, sahiden Yusuf musun?" dediler. O da "Ben Yusuf'um, bu da kardesim" dedi, "Dogrusu Allah, bizi, lutfuyla nimetlendirdi. Gerekten de kim Allah'dan korkar ve sabrederse, Allah, muhakkak ki, gzel isler yapanlarin mkafatini zayi etmez." 
91 - Dediler ki: "Allah'a yemin olsun, Allah seni bize stn kildi. Biz gerekten de byk hata islemistik". 
92 - Yusuf dedi: "Bugn size bir ayiplama ve azarlama yoktur. Allah, sizi, magfiretiyle bagislasin. O, merhamet edenlerin en merhametlisidir." 
93 - Alin su gmlegimi gtrn de babamin yzne srn, gz ailir. Ve btn ailenizle toplanip bana gelin." 
94 - Ne zaman ki, kafile (Misir'dan) ayrildi, teden babalari dedi ki: "Eger bana bunak demezseniz, dogrusu ben Yusuf'un kokusunu aliyorum."
95 - Dediler ki: "Vallahi sen hl o eski saskinligindasin."
96 - Fakat ne zaman ki, gerekten mjdeci geldi, gmlegi Yakub'un yzne koydu, hemen gz aildi. "Ben size demedim mi, ben Allah'dan sizin bilmediklerinizi bilirim." dedi. 
97 - Dediler ki: "Ey babamiz, bizim iin Allah'a istigfar eyle. Biz gerekten byk gnah islemistik."
98 - Dedi ki: "Sizin iin Rabbimden ilerde bagislanma dileyecegim. Sphesiz o ok bagislayicidir, ok merhamet edicidir.
99 - Ne zaman ki, onlar Yusuf'un yanina vardilar, iste o zaman Yusuf anasini ve babasini kucakladi, yanina aldi ve "Buyurun Allah'in dilemesiyle gven iinde Misir'a girin" dedi.
100 - Anasiyla babasini yksek bir taht zerine oturttu ve hepsi birden Yusuf iin secdeye kapandilar. Bunun zerine Yusuf dedi ki: "Iste bu durum, o ryamin ikmasidir. Gerekten Rabbim onu hak rya kildi. Seytan benimle kardeslerimin arasini bozduktan sonra, beni zindandan ikarmakla ve sizi lden getirmekle Rabbim bana hakikaten ihsan buyurdu. Dogrusu Rabbim diledigine lutfunu ihsan eder. Sphesiz O, her seyi bilir, hkm ve hikmet sahibidir."
101 - "Ey Rabbim! Sen bana dnya mlknden nasip verdin ve bana ryalarin tabirinden bir ilim grettin. Ey gkleri ve yeri yoktan var eden Rabbim! Benim velim sensin, benim canimi mslman olarak al ve beni salih kullarin arasina kat!" {*} Hasili, ne zaman ki, Yusuf'a vardilar, yani Yusuf'un daha nce kardeslerine tenbih edip istedigi gibi, basta babalari olmak zere btn aile bireyleri topluca Misir'a gelip Yusuf'un yanina vardilar. Rivayet olunur ki, Yusuf ve Melik, yanlarinda drt bin asker, birtakim devlet adamlari ve Misir halkindan ok sayida insan, gelen kafileyi karsilamaya ikmislardi. Yakub Aleyhisselam, oglu Yahuda'ya dayanarak yryordu, karsidan gelen kafileye ve atlilara bakip, "Ey Yahuda, su karsidaki adam Misir'in Firavun'u mu?" diye sordu. O da "Hayir, Firavun degil, oglun" dedi. Yaklastiklari zaman Yusuf'dan nce Yakup selam verdi ve "Selam sana ey hznleri gideren" dedi{*}ilh. 
102 - Iste bu, sana vahiyle bildirdigimiz gayb haberlerindendir. Yoksa onlar yapacaklarina karar verip mekir (oyun) yaparlarken sen yanlarinda degildin. 
103 - Sen ne kadar siddetle arzulasan da, insanlarin ogu iman edecek degildir. 
104 - Buna karsilik onlardan herhangi bir cret de istemiyorsun. O Kur'n, lemlere ancak bir gttr. 
105 - Bununla beraber gklerde ve yerde ne kadar yet var ki, onunla yz yze gelirler de yine de yz evirip geerler. 
106 - Onlarin ogu sirk kosmadan Allah'a iman etmezler (imanlarina az ok bir sirk karistirirlar). 
107 - Yoksa bunlar Allah'in azabindan hepsini saracak bir felaket gelmesinden veya farkinda degillerken ansizin baslarina kiyametin kopuvermesinden gven iinde midirler? 
108 - De ki: Iste benim yolum budur; basiret zere Allah'a davet ediyorum. Ben ve bana uyanlar (iste byleyiz). Ben Allah'i tesbih ederim ve ben msriklerden degilim. 
109 - Senden nce gnderdigimiz peygamberler de o memleketlerin halkindandi, onlar da kendilerine vahiy verdigimiz birtakim erkeklerden baskasi degillerdi. Simdi o yerlerde syle bir gezip grmediler mi? Kendilerinden nce gelip geenlerin akibetlerinin nasil olduguna bir baksalar ya!... Elbette ahiret yurdu mttakiler iin daha hayirlidir. Hl aklinizi basiniza toplamayacak misiniz? 
110 - Nihayet peygamberleri (onlarin iman etmelerinden) mit kesecek hale gelince ve kendilerinin yalanci durumuna dstklerini saninca, onlara yardimimiz geldi, yetisti; dilediklerimiz kurtarildi. Sulular toplulugundan bizim azabimiz geri evrilemez. 
111 - Gerekten de onlarin kissalarinda stn akillilar iin bir ibret vardir. Bu Kur'n uydurulmus herhangi bir sz degildir. Lkin kendisinden nce gelen kitaplarin tasdiki her seyin ayrintilariyla aiklayicisi ve iman edecek bir kavim iin hidayet ve rahmettir. 
12Musluman 4[Script] V1.0 10Zaturrika
